Gel Gel Gel

Yine gece oldu...
Şehir susmadı.
Biz de susmadık.

Cebimde birkaç hayal, aklımda bin soru,
Kimisi “olmaz” dedi, ben duymadım onu.
Yoruldum, evet ama dönmedim yolumdan,
Bir ışık gördüm uzakta, çıktım karanlıktan.

Dün ne olduysa kalsın dünlerde,
Bugün başka bir hikâye var ellerimde.
Bazen kaybolursun kendi içinde,
Sonra bir şarkı çalar, bulursun kendini yine.

Bırak aksın zaman,
Bu gece düşünme hiç.
Biraz kendin ol,
Gerisi gelir zaten.

Gel, gel, gel...
Bu gece bizim olsun.
Gel, gel, gel...
Ne varsa geride kalsın.

Elini kaldır gökyüzüne,
Bırak bütün şehir duysun.
Gel, gel, gel...
Bu gece bizim olsun.

Telefon sessizde, kafam biraz rahat,
Dünya dönüyor ama bize yok acele.
Bir masa, iki kahve, sabaha kadar sohbet,
Bazı geceler var ya, unutulmaz öylece.

Kimimiz yarım kaldı, kimimiz yeniden başladı,
Hayat dediğin zaten biraz böyle bir şey.
Bugün yanımdaysan yeter bana,
Gerisini yarın düşünürüz, boş ver.

Ve eğer sabah olursa,
Güneş doğarsa yeniden,
Bugün yaşadıklarımız
Kalır mı sence aklında?

Gel, gel, gel...
Bu gece bizim olsun.
Gel, gel, gel...
Ne varsa geride kalsın.

Elini kaldır gökyüzüne,
Bırak bütün şehir duysun.
Gel, gel, gel...
Bu gece bizim olsun.

Sabah olur...
Herkes evine döner.
Ama bazı geceler
İnsanın içinde kalır.