Ek kies jou steeds

Vyftien jaar gelede
Het jy my hand gevat,
Jy vra my om joune te wees,
En ek het “ja” gesê.
Twee harte in verskillende dorpe,
Met kilometers tussen ons,
Maar elke naweek het ek gewag
Net om weer jou gesig te sien.
Jy was besig om jou pad te vind,
Ons het deur daardie dae geworstel,
En toe ons lewe stadig aanbeweeg,
Het vyf jaar sommer verby gevlieg.
Maar deur die afstand, deur die jare,
Het ek altyd een ding geweet:
Waar jy is, daar is my hart,
Daar is waar ek wil wees.
En toe vat jy my Parys toe,
Jy sak op een knie neer,
Bo-op die Eiffeltoring
Vra jy my om vir altyd joune te wees.
En ’n jaar later
Loop ek daardie paadjie af,
Ek het nie geweet wat voorlê nie,
Maar ek het in ons liefde geglo.
En ek kies jou steeds,
Na alles waardeur ons is.
Deur elke traan en elke pyn,
Deur die sonskyn en die reën.
Ek sal steeds jou hand vashou,
Ek sal steeds weer “ja” sê.
Want deur alles heen
Is jy steeds my hart,
Jy’s steeds my beste vriend.
Ons het dinge deurgegaan
Wat ek nooit gedink het ons sou sien nie,
En toe kom ons klein dogtertjie,
Die grootste geskenk wat ons kon kry.
Sy het ’n nuwe betekenis
Aan ons liefde gegee,
Sy het ons huis gevul met iets
Wat ons nooit weer wil verloor nie.
Ons het ons storms gehad,
Ons het ons letsels ook gekry,
Daar was oomblikke waar die lewe
Ons amper uitmekaar kon dryf.
Maar ek het gekies om te bly,
Ek het gekies om te glo,
Want onder al die seer en trane
Was daar steeds net ek en jy.
En ek kies jou steeds,
Na alles waardeur ons is.
Deur elke traan en elke pyn,
Deur die sonskyn en die reën.
Ek sal steeds jou hand vashou,
Ek sal steeds weer “ja” sê.
Want deur alles heen
Is jy steeds my hart,
Jy’s steeds my beste vriend.
Toe sê jy: “Kom ons gaan Australië toe,”
En ons pak alles wat ons ken.
Ek los my familie agter,
My huis, my drome, my wêreld.
Dit was nie maklik om oor te begin nie,
Daar was dae wat ek verlore voel,
Maar ons het hier ’n klein lewe gebou,
En dit was elke traan werd.
Nou is ons drie saam,
Ons maak herinneringe van ons eie.
Ons klein dogtertjie het haar pappa,
En ek het jou — my huis.
Ons het gekom van waar ons was
Tot waar ons vandag staan,
En ek is trots op alles
Wat ons saam gemaak het.
Dis nie ’n perfekte lewe nie,
Maar dis ’n lewe wat ek nooit sal verruil.
Na vyftien jaar, my liefde,
Is my hart steeds net so vol.
Deur elke moeilike oomblik
Het ek nooit opgehou om jou lief te hê nie.
Jy is ’n wonderlike pappa,
En wanneer ek jou na haar sien kyk,
Wanneer ek sien hoe lief jy haar het,
Laat dit my jou net nóg meer liefhê.
En ek kies jou steeds,
Na vyftien jaar saam.
Deur elke traan en elke pyn,
Deur alles wat ons moes deurstaan.
Ek sal steeds jou hand vashou,
Ek sal steeds weer “ja” sê.
Want as ek weer moes kies,
Sou ek jou elke keer kies.
Jy is steeds my hart,
Jy is steeds my huis.
Jy is steeds my beste vriend.
En ná vyftien jaar se liefde
Sal ek jou weer kies —
Vandag, môre,
En vir altyd. ❤️