Octa Track

Verse 1
Bu şehir akşamları beni senden daha iyi tanıyor
Kaldırımlar bile susarken içim neden bağırıyor
Bir sigara ucu gibi sönüyor her umut elimde
Sen gittin, bende kalan sadece gölgemle bir resim, bir de

Gözlerin vardı ya, geceyi yırtan o derin bakışların
Bir cümle kurardın, susardı bütün yarım kalmış anılarım
Şimdi rüzgâr bile sana benziyor, sert, uzak, umursamaz
Ben hâlâ aynı yerdeyim, kalbim ise çoktan parçalanmış biraz

Pre-Chorus
Her köşe başında adın asılı
Her sokak başında yüzün saklı
Ben sana varamadım
Kendime de kalamadım

Nakarat
Ah, ben sensiz kaldım, içim gece gibi
Yandı da kül oldu bütün heveslerim
Bir tek senin adın kaldı bu şehirde
Bir tek senin kokun kaldı ellerimde

Ah, ben sensiz kaldım, sözüm yarım şimdi
Dön desem dönmezsin, bilirim ben bunu iyi
Ama yine de her sabah aynı acıyla
Uyanır bu kalp, uyanır sen diye

Verse 2
Biz bir zamanlar yağmur altında bile gülmeyi bilirdik
Islak saçlarımızla dünyayı yenmiş gibi yürürdük
Senin kahkahandaki güneş, benim kışımı eritirken
Şimdi aynada yüzüme bakamıyorum, çünkü sen yoksun derken

Unutmak öyle kolay mı, söyle bana nasıl oluyor
Bir insan içinden sökülmeden başka insana dönüşebiliyor
Ben dönüşemedim, ben hâlâ eski yaraya bağlıyım
Senin bıraktığın boşlukta her gün biraz daha dağılıyorum

Pre-Chorus
Bir sesin yetiyordu içimde bahar olmaya
Şimdi aynı ses yok, aynı bahar yok, aynı dünya yok
Ben seni değil,
Senden sonra kalan sessizliği kaybettim

Nakarat
Ah, ben sensiz kaldım, içim gece gibi
Yandı da kül oldu bütün heveslerim
Bir tek senin adın kaldı bu şehirde
Bir tek senin kokun kaldı ellerimde

Ah, ben sensiz kaldım, sözüm yarım şimdi
Dön desem dönmezsin, bilirim ben bunu iyi
Ama yine de her sabah aynı acıyla
Uyanır bu kalp, uyanır sen diye

Verse 3
Bir masaya iki çay koyardık, biri hep soğurdu sonunda
Sen konuşur, ben susardım; ne büyük lüksmüş meğer o anda
Şimdi boş sandalye gibi önümde duran akşamlara
Soruyorum: “Neden gittin?” Cevap yok, yalnızca sarı lambalar

Bir fotoğraf kaldı avuç içimde, yıpranmış, solmuş, eski
Ama o fotoğraf bile senden güçlü, çünkü içinde nefesin var sanki
Ben seni her anımda taşırken, sen belki çoktan unuttun
İnsan nasıl unutuyor böyle? Ben bu soruya her gece boğuldum

Bir ihtimal daha vardı, onu da sen aldın elimden
Bir yol daha vardı belki, onu da sildin hepten
Şimdi ben, kırık bir şarkı gibi dolaşıyorum sokaklarda
Ve her notada biraz daha kayboluyorum anılarda

Bridge
Gelme demem, zaten geç kaldın
Kal demem, ben çoktan dağıldım
Ama bil ki bu yürek
Sana küsmeyi bile beceremedi

Ben seni unutamadım
Kendi içimde susamadım
Bir yangın gibi büyüdün
Ve ben o yangında uyandım

Nakarat
Ah, ben sensiz kaldım, içim gece gibi
Yandı da kül oldu bütün heveslerim
Bir tek senin adın kaldı bu şehirde
Bir tek senin kokun kaldı ellerimde

Ah, ben sensiz kaldım, sözüm yarım şimdi
Dön desem dönmezsin, bilirim ben bunu iyi
Ama yine de her sabah aynı acıyla
Uyanır bu kalp, uyanır sen diye

Outro
Bu şehir seni unutur mu bilmem
Ben unutamam, bu çok kesin
Adın hâlâ camlarda buğulu
Yüzün hâlâ içimde durur

Ve ben,
Her yeni günde biraz daha eksilerek
Sana benzeyen gecelere karışırım
Kimsesiz bir şarkı gibi
Sessiz, kırık, ama hâlâ sana ait

Son
Gitmek kolaydı belki
Kalmak zor olan bendim
Şimdi anlıyorum
En büyük ayrılık, aynı şehirde
Bir daha hiç karşılaşamamaktır