Meral Yine Unuttu

Meral yine unuttu, ocakta taşan süt var
Anahtar nerde bilmez, sorarsan yoktur cevap
Gözlüğü alnındayken, her yerde gözlük arar
Musluğu açık kalmış, mutfağın hali harap
Telefonu elinde, arar telefonunu
Pazardan bomboş döner, ne alacaktı, ya Rab
Her akşam yine sorar eve dönüş yolunu
Bir deftere not alır, kaybolur sonra kitap
Çaydanlığı aradık, buzdolabında durdu
Terlik dondurucuda, tek ayağında çorap
Kilitledim dediği kapıyı rüzgâr vurdu
Meral güler ve der ki: “Aklım olmuş bir serap”
Bir gün kapıda sordu: “Sen kimsin, nasıl girdin?”
Kırk yıllık komşusuyum, değişti bana hitap
Az sonra çay koydu da dedi: “Buyur, hoş geldin”
Yarım saat geçmeden sordu adımı, ya Rab
Ödedim der fatura, tahsildar kapı çalar
İlacını içti mi, bilmez onu, ne azap
İkinci kez içer de sonra yorulup yatar
Torunu kızı sanar, örer ona bir çorap
Hangi gün olduğunu sorar bana her akşam
Ocakta unutulur, kömüre döner kebap
Pazarı cuma sanır, giyinir sanki bayram
Camiye erken koşar, belki yazılır sevap
Ben de bazen gülerim, bazen içim burkulur
Meral bizim Meral'dir, sorulmaz ondan hesap
Kim bilir bir gün bizi unutursa ne olur
Ben hatırlarım onu, kalbimde açık kitap