Kumezsa

Bir küçük dünya kuruldu evimizde,
Üç kalp çarpmaya başladı aynı yerde.
Sen geldin, değişti bütün hayatımız,
Meğer senmişsin en güzel yanımız. ❤️

Boncuk gözlüm, bal renginde gözlerin,
İçinde saklı kocaman bir kalbin.
Daha ilk gün kirpiklerini bekledim,
“Babası gibi olsun” diye ağladım.

Bugün bakıyorum gözlerine,
Allah gönlümüzden geçeni vermiş bize.
Afacanlığın da senden, aklın da,
İkimizin bütün huyları sende. 😂

Babanı öpsem kıskanırsın,
Baban beni öpse yine dayanamazsın.
Sen araya girip bizi güldürürsün. 😂

Sabun, toz, ne bulursan deney,
Cimcime yine mutfağı laboratuvar eder.
“Şukusi yapıyorum!” dersin balonlarla,
Biz bakarız evin hâline sonra! 😂

Seninle boyama yapmayı çok seviyorum,
Her ne kadar her yeri batırsan da. 😂
Resimden önce kendini boyarsın,
Sonra dönüp beni de boyarsın. 😂

Ama olsun prensesim,
Seninle her şey güzel, her şey eğlenceli.
Birlikte yaptığımız küçücük şeyler bile,
Dünyanın en güzel anları benim için.

Bir de dansın var ki, anlatamam,
Sanki sahne senin, müzik senin.
Telefonu eline alıp “bir şeye bakacağım” dersin,
Sonra açıp kamerayı, başlarsın dans etmeye.

Kendini çekersin, pozlar verirsin,
Sonra oturup tekrar tekrar izlersin.
O küçücük bedeninle öyle güzel dans edersin ki,
Biz seni izlerken yüzümüzde kocaman bir gülümseme.

Tam bir su kuşusun sen,
Saatlerce havuzdan çıkmazsın.
Günler geçse yine yüzersin,
Sudan çıkmaya hiç kıyamazsın. 😂

Gece olur, uyumak yok,
Sabah olur, yine erkenden ayaktasın.
Biz daha gözümüzü açamadan,
Sen çoktan güne başlamışsın. 😂

Doğum günün geldi mi işler değişir,
Bizim ev bir anda düğüne dönüşür.
Havai fişek gökyüzünde,
Kokteyl, patlamalar, kahkaha her yerde!

Bir doğum günü değil, olay resmen,
Bizim kız yine başrolde her seferinde.
Sen gülünce dünya bize güzel,
Sen varsa evde hayat var güzelim.

Anne vardiyada, baba yanında,
Bazen benim işimde, bazen babanın peşinde.
Nereye gitsek kendini belli edersin,
Sen bizim küçük cimcimemizsin.

Biz çalışır, yorulur, eve geliriz,
Yine de sana ayıracak zaman buluruz.
Çünkü seninle geçen küçücük bir an,
Bütün yorgunluğumuzu alır bir anda.

Çok duygulusun, içine atarsın,
Mutluluğunu bile bazen saklarsın.
Küçücük şeylerle mutlu olursun,
Ama gözlerin her şeyi anlatır.

Bazen öfkemiz gökyüzüne çıkar,
İki inat çarpışır aynı evde.
Ama sen gözlerimize baktığında,
Ellerini tuttuğumuzda…

Bütün öfkemiz diner.

Sen olmasaydın belki biz,
Buralara kadar gelemezdik.
Sen bizim en güzel yanımız,
Sen bizi birbirimize bağlayan sevgisin.

KUMEZSA… bizim hikâyemiz,
Ezgi, Samet, Kumsal; üç yüreğimiz.
Yedi yıl geçti, bir ömür olsun,
Elimiz hep birbirimizin elinde dursun.

KUMEZSA… ne yaşarsak yaşayalım,
Birbirimizi hiç yarı yolda bırakmayalım.
Kimse olmasa da bu dünyada,
Biz birbirimize yeteriz aslında.

KUMEZSA…

Bir zamanlar biri uzaktan bakıyordu,
“Bu kız bana bakmaz” diyordu…

Şimdi o kız onun yanında,
Ve ikisinin arasında
Bal rengi gözleriyle
Küçük bir dünya…

Kumsal.

Üç isim…
Üç kalp…
Tek aile…

KU – MEZ – SA.

Bizim hikâyemiz. ❤️